Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΤΟ ΑΓΡΥΠΝΟ ΜΑΤΙ του Sheridan Le Fanu


SHERIDAN LE FANU

ΤΟ ΑΓΡΥΠΝΟ ΜΑΤΙ


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΚΟΥΛΙΖΑΚΗ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Φεβρουάριος 2017
Αριθμός σελίδων : 128,  Τιμή : 10,90  Ευρώ
ISBN: 978-960-505-254-6




Ο ΣΕΡΙΝΤΑΝ ΛΕ ΦΑΝΥ είχε πολλούς θαυμαστές – ανάμεσά τους και αρκετούς επιφανείς ομοτέχνους του. Ο M. R. James ισχυριζόταν ότι « κατορθώνει να εμπνέει τον μυστηριώδη τρόμο καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον συγγραφέα », ενώ ο Henry James διατεινόταν ότι οι ιστορίες του ήταν « το ιδανικό ανάγνωσμα για μεταμεσονύχτιες ώρες σ’ ένα σπίτι στην εξοχή » – διατυπώσεις που ιχνογραφούν απλώς το περίγραμμα μιας απαράμιλλης αφηγηματικής και εικονοπλαστικής ικανότητας στην υπηρεσία μιας προσωπικής ποιητικής του τρόμου, που στηρίζεται στην υποβλητικότητα και πάλλεται από έναν γνήσιο όσο και παράδοξο λυρισμό με μεταφυσικές προεκτάσεις.
Το Άγρυπνο μάτι είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές ιστορίες του Λε Φανύ και από τις πλέον αριστοτεχνικές όσον αφορά την κλιμάκωση της υφέρπουσας απειλής και τη συντριπτική επικράτησή της έναντι της λογικής και τελικά της ζωής του ήρωα. Ο Μπάρτον, άνδρας ορθολογιστής, με περιπέτειες και εμπειρίες, αποφασίζει στο Δουβλίνο να προσχωρήσει στο ρεύμα μιας κοινωνικά αποδεκτής κανονικότητας – να κατασταλάξει, να συνάψει γάμο με μια νεαρή κυρία, να ενσωματωθεί. Τα σχέδιά του ανατρέπονται όταν ένα βράδυ ακούει βήματα να τον ακολουθούν – βήματα που δεν τον εγκαταλείπουν έκτοτε και που φαίνεται να ανήκουν σ’ έναν (πραγματικό ή φανταστικό; ) διώκτη, αποφασισμένο να τον κυνηγήσει μέχρι τέλους και να γίνει η νέμεσή του για ένα σφάλμα που διαπράχθηκε στο παρελθόν και παραμένει έως τη λύση του δράματος ανεξιχνίαστο.
Όμως, ακόμα και όταν ο συγγραφέας παραχωρεί μια ενδεχόμενη ερμηνεία, λίγα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους και ποτέ δεν καθησυχαζόμαστε στ’ αλήθεια : κάτι ελλοχεύει εκεί έξω και πιθανότατα δεν μας είναι ανοίκειο, ξένο. Βρισκόμαστε σίγουρα κάτω απ’ τον αστερισμό της αμφισημίας.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο JOSEPH SHERIDAN LE FANU (1814-1873) θεωρείται από πολλούς κριτικούς ως ο σπουδαιότερος συγγραφέας αγγλικών ιστοριών φαντασμάτων. Στις ιστορίες αυτές, προϊόν της παρακμάζουσας αγγλοϊρλανδικής κουλτούρας κατά τις αρχές και τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, ο Λε Φανύ συνοψίζει καλύτερα από οποιονδήποτε από τους συγχρόνους του τους φόβους και τους τρόμους που μπορεί να στοιχειώνουν το ευαίσθητο άτομο.
Οι λόγοι για την υπεροχή του είναι πολλοί. Υπήρξε ικανότατος τεχνίτης του λόγου, και το έργο του έχουν θαυμάσει πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους κριτικοί και συγγραφείς, όπως ο V. S. Pritchett και ο H. P. Lovecraft. Με κανέναν απ’ όσους επηρέασε με τη δουλειά του –τον M. R. James (στις δικές του ιστορίες φαντασμάτων), τον Bram Stoker (στον Δράκουλα), ακόμη και τη Charlotte Brontë (στην Τζαίην Έυρ)–, δεν μοιράστηκε τόσο αποτελεσματικά μια τέτοιου τύπου συνενοχή και εκλεκτική συγγένεια όπως με τον Henry James, ιδιαίτερα όταν φτάνει στην καρδιά του απαστράπτοντος σκότους που είναι Το στρίψιμο της βίδας. Και παρόλο που έζησε και δημιούργησε στη βικτωριανή εποχή, τα έργα του ήταν από πολλές απόψεις μη βικτωριανά : οι ιδέες του κοιτάζουν πίσω, στη μεγάλη παράδοση των υπερφυσικών διηγήσεων του Ρομαντισμού, αλλά και μπροστά, στη σύγχρονη εποχή.
Ζούσε σαν ερημίτης, ιδίως μετά το θάνατο της γυναίκας του, εμπνεόταν από τους εφιάλτες που έβλεπε, έγραφε από το σούρουπο ώς την αυγή και εξαιτίας του νυχτερινού τρόπου ζωής του απέκτησε το προσωνύμιο « ο Αόρατος Πρίγκιπας ».

ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
Τελωνείο, Δουβλίνο, 19ος αι.
Classic Image / Alamy Stock Photo


Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Δελτίο τύπου | Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ / DICHTERLIEBE του Heinrich Heine


HEINRICH HEINE

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ
DICHTERLIEBE

ΕΙΚΟΣΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΤΟΥ
ROBERT SCHUMANN


ΠΡΟΛΟΓΟΣ – ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ

ΔΙΓΛΩΣΣΗ ΕΚΔΟΣΗ



Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Φεβρουάριος 2017
Αριθμός σελίδων : 64 , Τιμή : 8,00 Ευρώ
ISBN 978-960-505-272-0


Οι Εκδόσεις Άγρα, με αφορμή τις δύο συναυλίες στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών με τον κύκλο τραγουδιών του Χάινε σε μουσική του Ρόμπερτ Σούμαν, εκδίδουν το πρωτότυπο κείμενο και τη μετάφραση του κύκλου Ο έρωτας του ποιητή από τον Διονύση Καψάλη. Η πρώτη συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017 με τα τραγούδια στη μουσική του Σούμαν και τη μετάφραση Καψάλη. Η δεύτερη συναυλία οργανώνεται στις 24 Φεβρουαρίου 2017, όπου τα ποιήματα του Χάινε, στη μετάφραση πάλι του Δ. Καψάλη, θα παιχτούν μελοποιημένα από τους συνθέτες Δημήτρη Παπαδημητρίου, Νίκο Ξυδάκη, Τάσο Ρωσόπουλο, και Κώστα Μάκρα.
Το πείραμα αυτό πρωτοέγινε την προηγούμενη χρονιά με τον κύκλο τραγουδιών Το χειμωνιάτικο ταξίδι / Die Winterreise, με τα ποιήματα του Βίλχελμ Μύλλερ σε μουσική του Σούμπερτ και την αντίστοιχη μελοποίηση σε δεύτερη φάση από τους Έλληνες συνθέτες. Το χειμωνιάτικο ταξίδι κυκλοφόρησε πέρυσι από τις Εκδόσεις Άγρα σε δίγλωσση έκδοση με την εισαγωγή και μετάφραση του Διονύση Καψάλη και πίνακες του Κάσπαρ Ντάβιντ Φρήντριχ.


Το 1828, ο δεκαοκτάχρονος τότε Σούμαν γνωρίζει τον Χάινε στο Μόναχο. Η συνάντηση τον εντυπωσιάζει και σημειώνει : « Ένα πικρά ειρωνικό χαμόγελο έπαιζε στα χείλη του, ήταν όμως ένα αγέρωχο χαμόγελο, ένα χαμόγελο ανωτερότητας απέναντι στα ανούσια πράγματα της ζωής και περιφρόνησης για τους μικροπρεπείς ανθρώπους ». [...]
Η ειρωνεία είναι το έδαφος αυτής της αναπόφευκτης συνειδητοποίησης, είναι η βαρύτητα της ποίησης : ό,τι την κρατάει στο χώμα αλλά της δίνει και τη σωματικότητά της, ό,τι την προσγειώνει αλλά και τη μεγαλύνει στα δύσκολα πετάγματά της. [...]

Η συνολική μεταξίωση του τραγουδιού, του Lied, και η ανάδειξή του από υποδεέστερο σε αυτόνομο και υψηλό είδος τέχνης, στο οποίο η ποίηση και η μουσική επιτελούν μιαν ανέφικτη επιστροφή στην αρχετυπική τους ενότητα, έχει ως πρωτεργάτη ασφαλώς τον Σούμπερτ, κυρίως με το Χειμωνιάτικο ταξίδι / Die Winterreise του Wilhelm Müller (εισαγωγή-μετάφραση Διονύση Καψάλη, επίμετρο Dietrich Fischer-Dieskau Εκδόσεις Άγρα, 2015). Με τον Σούμαν του Έρωτα του ποιητή / Dichterliebe, η μετάβαση προς αυτό το νέο είδος τέχνης είναι πια οριστική και καταλυτική τόσο για την ποίηση όσο και για τη μουσική, αφού με τη μεσολάβηση του Χάινε υποδεικνύεται ως μόνιμη στο εξής συνοδός της λυρικής έκφρασης η ειρωνεία. Γι’ αυτό και η πολυπόθητη καταλλαγή στον ανήσυχο « έρωτα του ποιητή » έρχεται χωρίς λόγια, με τον πιανιστικό επίλογο του τελευταίου τραγουδιού, « Die alten, bösen Lieder», που αφήνει τις ειρωνικές αντιθέσεις του κύκλου μετέωρες στη μελαγχολική αμφιθυμία του τέλους. [...] – Δ.Κ.


Το ρόδο, το κρίνο, η τρυγόνα, ο ήλιος
αγάπες μου ήταν, παράδεισου αύρα,
μα τώρα αγάπη είναι μόνο για μένα
το λίγο, το φίνο, το αγνό και το ένα·
εκείνη, αγάπης ανάβρα,
και ρόδο και κρίνο, τρυγόνα και ήλιος.
Ναι, είναι παλιά ιστορία
μα πάντα νέα εδώ,
και όποιου του συμβαίνει
του σπάει η καρδιά στα δυο.
Μια λέξη μου δίνεις κρυφή,
κλαδί από κυπαρίσσι.
Ξυπνώ, το κλαδί έχει χαθεί,
τη λέξη έχω λησμονήσει.

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΛΕΡΟΣ - ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ του Θ. Μεγαλοοικονόμου


ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

ΛΕΡΟΣ

ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ
ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ





Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2016
Αριθμός σελίδων : 312 – Φωτογραφικό ένθετο 40 σελίδων
Τιμή : 18,90  Ευρώ
ISBN: 978-960-505-237-9



ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στην «εμπειρία της Λέρου», στο πώς αυτό που στην ψυχιατρική ονομάστηκε «Λέρος» κατασκευάστηκε και πώς έγινε δυνατός ο ριζικός μετασχηματισμός του, είναι πιθανώς, πέρα από μια αναδρομή στο παρελθόν της ιδρυματικής ψυχιατρικής, εξαιρετικά χρήσιμη για την κατανόηση και το ξεπέρασμα του «ύστατου σήμερα» που βιώνει ο χώρος της ψυχικής υγείας.
Για πολλούς η Λέρος, όταν προέκυψε ως «διεθνές σκάνδαλο» και «εθνική ντροπή», ταυτιζόταν με το αδύνατo της αλλαγής.
Ωστόσο, όπως αποδείχτηκε, το δυνατό, αυτό που κάθε φορά μπορεί να γίνει, δεν είναι μια υποκειμενική επινόηση του μυαλού μας, αλλά υπάρχει μέσα στο πραγματικό ως η αντίφαση που το ωθεί στο ξεπέρασμά του μέσα από την υποκειμενική μας παρέμβαση.
Αυτή η «επιστροφή» μπορεί να βοηθήσει να δούμε ξανά την αποϊδρυματοποίηση όχι ως απλό εξωραϊσμό του κυρίαρχου ψυχιατρικού παραδείγματος αλλά ως μια ριζικά εναλλακτική «κουλτούρα και πράξη», της οποίας βασικό υποκείμενο, από κοινού με τον λειτουργό ψυχικής υγείας και την ευρύτερη κοινωνία, πρέπει διαρκώς να αναδύεται η ανθρώπινη ύπαρξη που πάσχει.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΟΙΚΟΝΟΜΟΥ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Σπούδασε ιατρική στο ΕΚΠΑ και ως ψυχίατρος, από το 1982, ήρθε σε επαφή με το κίνημα της εναλλακτικής ψυχιατρικής, εμπνευσμένο από τον Ιταλό Franco Basaglia. Εργάστηκε διαδοχικά σε τρία ψυχιατρεία: στο Δρομοκαΐτειο (1986- 1990), στο Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου (1990-1999) και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής (1999-2014), παίρνοντας πρωτοβουλίες για μεθόδους και προγράμματα ριζικής αποδόμησης και ξεπεράσματος των ιδρυματικών πρακτικών στην κατεύθυνση της αποϊδρυματοποίησης. Ανέπτυξε συνεχή και συστηματική δραστηριότητα για την ανάπτυξη ενός εναλλακτικού κινήματος στην ψυχική υγεία, από κοινού με άτομα με ψυχιατρική εμπειρία, οικογένειες, λειτουργούς ψυχικής υγείας και κοινωνικά κινήματα. Έχει δημοσιεύσει πολλά επιστημονικά άρθρα σε περιοδικά και συλλογικές εκδόσεις.

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Δελτίο τύπου | ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ της Χριστίνας Νάκου


ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΑΚΟΥ

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

με διάφορους τρόπους


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2016
Αριθμός σελίδων : 192,  Τιμή : 18,90  Ευρώ
ISBN: 978-960-505-268-3






Μια πρωτότυπη και δημιουργική μέθοδος για να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τα παιδιά τις ιστορίες και τον κόσμο της Τέχνης.
Προϊστορικές σπηλαιογραφίες, αιγυπτιακά ανάγλυφα, ερυθρόμορφα αγγεία, η Στήλη του Τραϊανού, βυζαντινά ψηφιδωτά, βιτρό, το ινδικό έπος της Μαχαμπχάρατα, ο πήλινος στρατός του Κιν Σι Χουάνγκ Τι, αλλά και το πέρασμα από τα μεσαιωνικά χειρόγραφα στην εφεύρεση της τυπογραφίας και τη μετάδοση της γνώσης σε περισσότερους ανθρώπους. Μια διαδρομή στο χρόνο και τις δημιουργίες της τέχνης γεμάτη χρώματα, σχήματα, ιδέες και υλικά.

Το βιβλίο αυτό συγκεντρώνει και παρουσιάζει τα εργαστήρια που οργανώθηκαν τη χρονιά 2010-2011. Στο πρόγραμμα συμμετείχαν παιδιά 5-10 χρονών.
Τα έργα των παιδιών που παρουσιάζονται στο βιβλίο έχουν παρουσιαστεί στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων "Πάρκο Ελευθερίας", στο «Αθανασάκειο» Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου και στην Δημοτική Πινακοθήκη του Δήμου Κέρκυρας ενώ κάποια έργα εκτέθηκαν επίσης το 2011 στην Διπλάρειο Σχολή στα πλαίσια της 3ης Biennale της Αθήνας.

Ένα έργο τέχνης πριν φτιαχτεί υπάρχει στη φαντασία του καλλιτέχνη.
Ύστερα, υπάρχει σαν εικόνα στη φαντασία του θεατή.
Όποιος το επιθυμεί μπορεί να αφιερώσει χρόνο στο να κοιτάξει τα
έργα της τέχνης, να αναρωτηθεί για το νόημά τους και
να πειραματιστεί με τα υλικά και τις τεχνικές τους.
Κάθε καλλιτέχνης μιλάει μέσα από το έργο του, με τον δικό του τρόπο.
Μερικές φορές αναζητεί το διάλογο και άλλες φορές αρκείται
στην απόλαυση της δημιουργίας. [ ... ]
Χ. Ν.










ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΧΕΙΑ

Η Χριστίνα Νάκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών  της Αθήνας (1990-1996). Έχει  παρουσιάσει την δουλειά της σε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 2000 εκπροσώπησε την Ελλάδα ως ζωγράφος στο 18ο ετήσιο Μεσογειακό Πολιτιστικό Φεστιβάλ της Περιφέρειας της Νότιας Γαλλίας Les Rencontres Méditerranéennes , ενώ το 2013 παρουσίασε το έργο της Fear,στο CCCBστην Βαρκελώνη, προσκεκλημένη στο Art and Crisis Residency του Tramod. Το 2014 παρουσίασε το έργο της «Θάλασσα» στο Παγκόσμιο Συνέδριο Σύγχρονου Ψηφιδωτού, στο Αrchitekturzentrum Wien στη Βιέννη.

Από το 2010 έχει οργανώσει εικαστικά προγράμματα για παιδιά, στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το Μουσείο Μπενάκη, το Μουσείο Μπουζιάνη, την πρεσβεία της Νορβηγίας στην Αθήνα, την Σχολή Χιλλ και άλλους φορείς.  http://www.christinanakou.gr/ 

Δελτίο τύπου | ΟΨΕΙΣ ΑΔΗΛΩΝ του Χρήστου Μποκόρου


ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΚΟΡΟΣ

ΟΨΕΙΣ ΑΔΗΛΩΝ



Εκδόσεις ΑΓΡΑ – Μουσείο Μπενάκη
Δεκέμβριος 2016
Αριθμός σελίδων: 336 , Τιμή : 45,00 Ευρώ
ISBN Εκδόσεων Άγρα: 978-960-505-270-6
ISBN Μουσείου Μπενάκη: 978-960-476-207-1






Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Άγρα σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη ο κατάλογος της αναδρομικής έκθεσης του ζωγράφου Χρήστου Μποκόρου Όψεις αδήλων. Η έκδοση περιλαμβάνει 140 έργα του καλλιτέχνη.


Ζωγραφικὴ μαρτυρία μιᾶς διαδρομῆς αὐτογνωσίας ἀπὸ τὴ μαθητεία στὸ πραγματικὸ μέχρι τοὺς πειρασμοὺς τοῦ ἀοράτου καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὰ στοιχειώδη ζητούμενα μιᾶς λιτῆς εὐημερίας. Ἕνα φωτεινὸ παραπέτασμα στὸ χάος εἶναι ἡ ζωγραφικὴ καὶ «ὄψις ἀδήλων τὰ φαινόμενα».



Ὅταν ἤμαστε μικρὰ μὲ τὴν ἀδελφή μου, μᾶς ἔδινε ἡ μητέρα μας ἀπὸ ἕνα ψαλίδι καὶ κόβαμε, πέρα-δῶθε σὲ μακριὲς λουρίδες, τὰ παλιωμένα ροῦχα ποὺ δὲν ἄντεχαν πιὰ ἄλλες ἐπιδιορθώσεις.
Ταιριάζαμε τὰ χρώματα, δέναμε μετὰ τὶς λουρίδες τὴ μία μὲ τὴν ἄλλη καὶ τὶς τυλίγαμε σὲ μεγάλες μπάλες. Τὸ κάναμε μὲ χαρά, καὶ γιὰ τὴν ἐπιτρεπόμενη καταστροφὴ καὶ γιὰ τὸ παιχνίδι μὲ τὰ πολύχρωμα κουβάρια, πρὶν μποῦν ὑφάδι στὸ στημόνι τοῦ ἀργαλειοῦ καὶ γίνουνε στρωσίδια τὰ κουρέλια μας. Ὅταν μετὰ ξαπλώναμε στὶς καθαρές, φρεσκοπλυμένες κουρελοῦδες, ἀναγνωρίζαμε στὶς ρίγες τους τὰ ροῦχα μας, φορέματα, σεντόνια, τραπεζόπανα, πετσέτες. Τὴν ἱστορία μας, τὴ ζωή μας μεταπλασμένη στὴν αὐτονόητη συνέχεια τῆς οἰκιακῆς οἰκονομίας.
Τίποτε δὲν πάει χαμένο, τίποτε δὲν παλιώνει ὅσο μπορεῖ νὰ μᾶς συντρέχει ζωντανό. Τὰ πίσω χρόνια μας μᾶς φέρανε ὣς ἐδῶ –τὰ κουρελάκια μας–, νὰ ὀνειρευόμαστε τὸ μέλλον πολύχρωμο καὶ φωτεινὸ καὶ ὡραῖο καὶ νάμαστε κι ἐμεῖς γεροὶ νὰ τὸ καλοδεχτοῦμε.





ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Χρήστος Μποκόρος γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1956. Σπούδασε νομικά στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (1975-1979) και ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1983-1989). Έχει εκπροσωπήσει επανειλημμένως την Ελλάδα και έχει διακριθεί σε διεθνείς διοργανώσεις. Το 1992 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Βραβείο του 24ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ζωγραφικής στην Cagnes-sur-Mer στη Γαλλία, και ένα χρόνο αργότερα τιμήθηκε με το Βραβείο της Πόλης Saint-Paul de Vence στο πλαίσιο της 13ης Μπιενάλε Μεσογείου στη Νίκαια. Έχει εκθέσει σε πολλές χώρες του κόσμου. Έργα του βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές εντός και εκτός της Ελλάδας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

***
  

Η έκδοση πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της έκθεσης του Χρήστου Μποκόρου 
Όψεις αδήλων στο Μουσείο Μπενάκη ( Κτίριο οδού Πειραιώς ) 
21 Δεκεμβρίου 2016 - 28 Φεβρουαρίου 2017









Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

Δελτίο τύπου | ΓΚΕΜΠΕΛΙΑ - ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΣΙΝΑ του Δημήτρη Χιλλ


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΙΛΛ

Γκεμπελία

ANAMNHΣΕΙΣ
AΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΣΙNA


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2016
Αριθμός σελίδων : 40,  Τιμή : 7,90  Ευρώ
ISBN: 978-960-505-268-3






Κυκλοφόρησε το αφήγημα του ποιητή Δημήτρη Χιλλ, με αναμνήσεις του από την έρημο του όρους Σινά, όπου πέρασε για δέκα χρόνια μεγάλα διαστήματα με τους Βεδουίνους της περιοχής.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:

ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ Ο ΡΑΤΖΑΠ ήξερε καλά το δρόμο της επιστροφής, είχαμε χαθεί. Κι όμως, ήμαστε χαρούμενοι που συνεχίζαμε να δοκιμάζουμε την αντοχή των ζώων.
Άλλωστε τι πιο ωραίο να χάνεσαι μέσα στην έρημο χωρίς φαΐ, χωρίς νερό και το κυριότερο χωρίς κουβέρτες. Αρχίσαμε να σκεφτόμαστε τη νύχτα που θα έπεφτε το κρύο. [ ... ]
Σιωπούσα. Σκεφτόμουν πως ήμουν μόνο δεκαέξι χρονών. Η φλόγα μέσα μου μόλις είχε ανάψει. Άρχισε να σκοτεινιάζει. Συνεχίσαμε να βαδίζουμε αργά, σιωπηλοί, πού και πού κοιταζόμασταν. [ ... ]
Το σούρουπο στην έρημο κρατάει ώρα πολλή. Έπειτα ένα μαύρο σεντόνι ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου. Μέσα σε μία στιγμή όλα τα αστέρια ανάβουν μαζί. Η ζεστή άμμος αποκοιμιέται στην αγκαλιά της δροσιάς. Οι καμήλες τις νύχτες επιταχύνουν το βήμα τους. Όσο κι αν θες να τις κρατήσεις φοβούμενος το σκοτάδι και τα κακοτράχαλα μονοπάτια, αυτές περπατούν όλο και πιο γρήγορα κοιτώντας νευρικά πότε δεξιά πότε αριστερά, με τα μικρά τους αυτιά τεντωμένα ίσια μπροστά, να προσπαθούν να ακούσουν της ερήμου τους ανύπαρκτους ήχους. Ο μόνος ήχος που ακούγεται είναι αυτός που κάνουν τα πέλματά τους καθώς βυθίζονται μέσα στην άμμο. Ξαφνικά, σταματάνε και αφουγκράζονται. Ύστερα, νευρικές και καχύποπτες, συνεχίζουν πάλι ν’ αφήνουν πίσω τους ίχνη. [ ... ]
Μέσα στην έρημο χωρίς τη βοήθεια του άλλου είσαι χαμένος. Κι όμως, μέσα στην έρημο, ακόμα κι όταν είσαι μόνος, δεν νιώθεις μόνος ποτέ. Κάπου θα βρεθεί μία απρόσμενη πηγή να σε δροσίσει η μία χουρμαδιά για να ανάψεις το βράδυ φωτιά η μία μικρή σπηλιά μέσα στο βράχο. Ακόμα και τίποτα από όλα αυτά να μη βρεθεί στο δρόμο σου, πάλι δεν είσαι μόνος...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧIΛΛ γεννήθηκε το 1975 στην Καλαμάτα. Σε ηλικία δώδεκα ετών ταξίδεψε στο όρος Σινά, ήρθε σε επαφή με τους Βεδουίνους της περιοχής και για μια δεκαετία συνδέθηκε στενά μαζί τους. Είναι κατασκευαστής παραδοσιακών μουσικών οργάνων.
Έχει εκδώσει μία ποιητική συλλογή με τον τίτλο Ωραιότητα ( Ιωλκός, 2004 ).
Από το 2006 ζει στη Μάνη, έχοντας αντικαταστήσει τη μεγάλη του αγάπη, τις καμήλες, με άλογα.


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: Το δέντρο Σαγιάλ στην έρημο του Σινά.

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Δελτίο τύπου | ΜΝΗΜΗ ΑΠΕΙΘΑΡΧΗΤΗ του Νίκου Κούνδουρου


ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

ΜΝΗΜΗ ΑΠΕΙΘΑΡΧΗΤΗ

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ






 Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2016
Αριθμός σελίδων : 272 – Φωτογραφικό ένθετο 16 σελίδων
Τιμή : 15,00  Ευρώ
ISBN: 978-960-505-252-2




Περιστοιχισμένος από τις σκιές εκείνων που αγάπησε και δεν είναι πια μαζί του (και όσων ζουν, διεκδικούν και αγωνίζονται για αξιοπρέπεια), ο Νίκος Κούνδουρος της πολιτικής ανυπακοής, της γενναιοδωρίας, του πνεύματος και των ταλέντων γράφει ιστορία· ένα θησαυρό για να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε το σήμερα.

Ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ καταθέτει τις μνήμες του από την Κατοχή, τα Δεκεμβριανά, την τρίχρονη περιπέτεια στη Μακρόνησο, τη φιλία του με τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Ελύτη, τον Μίκη Θεοδωράκη κι άλλες προσωπικότητες με τις οποίες συνδέθηκε στη ζωή του, για καθεμιά από τις ταινίες που γύρισε –τον Δράκο, τη Μαγική πόλη, τους Παράνομους, τις Μικρές Αφροδίτες, το Μπορντέλο, τον Μπάυρον και τις άλλες. Επίσης, γράφει σε μια ζωηρή αφήγηση για τα χρόνια της εξορίας στο Παρίσι και τις περιπλανήσεις του στην Ευρώπη στα χρόνια της δικτατορίας, για τα αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειάς του, τη μάνα του και τ’ αδέλφια του, και για τον γενέθλιο τόπο, τον Άγιο Νικόλαο στο Λασίθι της Κρήτης.

2014, ΚΡΗΤΗ, ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ. Είμαι άραγε σε κάποιο άγνωστο σημείο η στο τέλος του ταξιδιού ; Δεν μπορώ να φτιάξω πια δικές μου ιστορίες και καταφεύγω στα εύκολα. Στο παρελθόν, στην τυμβωρυχία, στο ξέθαμα παλιών τάφων, γοητευμένος από το προσδοκώμενο ξάφνιασμα.
Τίποτα δεν με φοβίζει. Η μνήμη, τρυφερή και οικεία, κάνει να σμίξουν όλα σε μια γιορτή, απρόσιτη στους άλλους, στημένη μόνο για μένα.
Μετρώ την ιστορία του τόπου μου και αφήνω στη μέση μια αφήγηση, και πιάνω μια άλλη που θα την αφήσω κι αυτή στη μέση, σαν τα ριζίτικα τραγούδια της Κρήτης – οι τραγουδιστάδες δεν λένε ποτέ τον τελευταίο στίχο γιατί ό,τι τελειώνει έχει πεθάνει.
Είμαι ό,τι έχω ξεχάσει. Άραγε ό,τι ήταν να γίνει έγινε ; Τα πολλά έχουν κιόλας γίνει και τα λίγα με περιμένουν.
Μέσα σε μια μνήμη απειθάρχητη –πώς αλλιώς δηλαδή να είναι οι μνήμες;– έχουν φωλιάσει χρόνια τώρα καμώματα που ο χρόνος επιμένει να τα κρατάει στην άκρη του μυαλού. Θυμάμαι μικρές ιστορίες, τόσο μικρές που τώρα μου φαίνονται σαν παιχνίδια που τα σπρώχνω στην άκρη, γιατί άλλα παιχνίδια πιο σοβαρά ζητάνε χώρο για να επιζήσουν.

*

Κι εμείς νέοι τότε, σχεδόν παιδιά, βρεθήκαμε μ’ ένα όπλο στα χέρια ν’ αναγνωρίσουμε ποιοί είμαστε.
Αργήσαμε να καταλάβουμε πως σιγά σιγά, ύπουλα, άρχισαν να ξεσκεπάζονται δύο πρόσωπα. Εμείς και οι άλλοι. Και το είπαν Εμφύλιο.
1949-1952. Τρία χρόνια πέρασα στο Μακρονήσι. Ο Εμφύλιος χώρισε την πατρίδα και τους Έλληνες σε καλούς και σε κακούς. Η Δεξιά στην εξουσία, κι εγώ, από τους κακούς πια, στο ξερονήσι. Έτσι όμως, μια το δικό τους και μια το δικό μας, συνεχιζόταν ο κλεφτοπόλεμος όταν εγώ έφυγα από το Μακρονήσι, τον Μάρτη του 1952, τόσο ύποπτος για το Έθνος όσο ήμουνα και όταν πήγα. Τρία χρόνια στον ξερόβραχο μού μάθανε ένα σωρό πράγματα, μα την πατρίδα δεν με κάνανε να την προσκυνήσω. Θες το σύστημα δεν ήτανε καλό, θες εγώ ήμουνα στουρνάρι, ποιός ξέρει. [ ... ]

Τί έκανε χρόνια τώρα το επίσημο κράτος για να εισπράττει σήμερα –όχι μονάχα σήμερα, συνέχεια εισπράττει– τα ωφελήματα από την παρουσία τόσων και τόσων Ελλήνων στις τέχνες και στα γράμματα ; Στάθηκε πάντα ένα κράτος αντιδραστικό, τσιγκούνικο, μισαλλόδοξο, γεροντοκρατούμενο, καθυστερημένο, εχθρικό, απληροφόρητο, αμήχανο και γρουσούζικο.
Ποιοί νεκρωμένοι κι αντιδραστικοί διευθυντές, υποδιευθυντές και τμηματάρχες υπουργείων, και ποιοί πρωτοβάθμιοι και δευτεροβάθμιοι λογοκριτές και ποιοί έμποροι σάπιων κρεάτων και χαλασμένου μπακαλιάρου δώσανε χέρι για να γεννηθεί και να μεγαλώσει σ’ αυτόν τον τόπο μας ένας ποιητής ; Κανείς. [...] Ζήτω λοιπόν ο Ελύτης ! Ζήτω ο ποιητής που οραματίστηκε τον χωροφύλακα και τον στρατοδίκη «να καίνε σαν κεριά στο μεγάλο τραπέζι της Αναστάσεως». Που ζητά « να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση». [ ... ]

Ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν έναν χρόνο πιο μεγάλος από εμένα. Τον έβλεπα, τον καμάρωνα, τον άκουγα όπως το μαθητούδι τον δάσκαλό του. Αυτός είχε φίλους. Εγώ είχα αυτόν.
Έχω μεγάλο θαυμασμό για τα ελαττώματά του. Πάντα τον θαύμαζα που αυτός, ο σπουδαίος, έγραφε τραγούδια και τραγουδάκια για το χατίρι ενός λαού που ακόμα δεν ξέρει αν τον αγαπάει η τον σιχαίνεται. Τον θαύμαζα –και τον θαυμάζω– γιατί από τα χαρακτηριστικά της φυλής διάλεξε να κάνει δικά του όλα μας τα κουσούρια. Τη ραθυμία, τη φλυαρία, την αυταρέσκεια, τη φιληδονία. Μ’ αρέσει γιατί είναι επιθετικός χωρίς κακία κι απλώνει το κεντρί του επί δικαίους και αδίκους, με οδηγό το ένα, μοναδικό και αμάχητο δικό του κριτήριο. Τον θαυμάζω που μια ολόκληρη ζωή τα κατάφερε να μην πάει ποτέ εγκαίρως στα ραντεβού του.
Μάνο μου. Σε κυνήγησα μια ζωή, ταπεινός ακροατής της μουσικής σου, και είμαι τυχερός που ήσουνα εσύ ο παιδικός μου φίλος, κι ας μην ήμαστε παιδιά ούτε τότε. [ ... ]


Ανατρέχοντας στις συνθήκες που δημιούργησαν τον Δράκο, τη Στέλλα, την Ηλέκτρα, την Ευδοκία, λέω πως ήταν γεννήματα ενός φανατισμού που καταγόταν και στόχευε από και προς ένα κοινό πάθος : να διακονήσουμε με όση ταπεινοσύνη αλλά και με όση έπαρση είχαμε τον μεγάλο ελληνικό μύθο, κατά τις μικρές δυνάμεις που ο καθένας μας είχε, και να τον αντιπαραθέσουμε εμείς, οι υπηρέτες μιας τέχνης συχνά ανεπιβεβαίωτης αλλά παρ’ όλα αυτά παρούσας, με μια εκθαμβωτική ζωντάνια. [ ... ]


ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ