Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Δελτίο τύπου | ΤΟ ΚΑΛΠΙΚΟ ΖΥΓΙ του Joseph Roth


JOSEPH ROTH

ΤΟ ΚΑΛΠΙΚΟ ΖΥΓΙ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ
ΕΠΙ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑΘΜΩΝ



Μετάφραση: ΗΛΙΑΝΑ ΑΓΓΕΛΗ
Επιμέλεια: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΙΦΑΤΙΔΗΣ



Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Μάρτιος 2017
Αριθμός σελίδων: 240, Τιμή: 15,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-258-4




«Η καλλιτεχνική συνείδηση του Ροτ υπήρξε τόσο αδιάλλακτη όσο παθιασμένη και τρυφερή ήταν η ψυχή του».
STEFAN ZWEIG

ΑΦΟΥ YΠΗΡΕΤΗΣΕ ΓΙA ΔΩΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ως πυροτεχνουργός, ο υπαξιωματικός Άνζελμ Άιμπενσυτς παραιτείται από το στράτευμα για χάρη της γυναίκας του και αναλαμβάνει τη θέση ενός κρατικού επιθεωρητή, αρμόδιου για τον έλεγχο των μέτρων και σταθμών. Όμως, στην απομακρυσμένη περιφέρεια του Ζλότογκροντ, όπου η απάτη και η δωροδοκία βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, ένας άνθρωπος έντιμος όπως ο Άιμπενσυτς, που φροντίζει με ευσυνειδησία για την τήρηση των νόμων, δεν μπορεί παρά να είναι γεννημένος εχθρός των εμπόρων. Ολομόναχος ανάμεσα σε απατεώνες, χαρτοκλέφτες και λιποτάκτες, πασχίζει με νύχια και με δόντια να διατηρήσει σταθερές τις αξίες του, για να τις δει σύντομα να καταρρέουν η μία μετά την άλλη, ερχόμενος σε σύγκρουση με τον εαυτό του, έρμαιο ενός κόσμου που θα τον οδηγήσει στην καταστροφή.
Η παραβολή για τα κάλπικα ζύγια γεννήθηκε το 1937, όταν ο Γιόζεφ Ροτ ζούσε στο Παρίσι. Στο πρόσωπο του Άνζελμ Άιμπενσυτς, ο συγγραφέας δημιούργησε έναν από τους πιο πειστικούς και συγκινητικούς χαρακτήρες του. Μέσα από την αναπόδραστη παρακμή του τίμιου επιθεωρητή, που αναζητά καταφύγιο στο ποτό και σ᾽έναν αδύνατο και καταστροφικό έρωτα, σκιαγραφεί με απλότητα και αγωνία, ένταση και μυστήριο, τον κόσμο της ετοιμόρροπης Αυστροουγγαρίας, της τελευταίας ευρωπαϊκής αυτοκρατορίας. Με λιτά μέσα, δημιουργεί σαγηνευτικές εικόνες αλλά και σκηνές γεμάτες λαμπερές λεπτομέρειες, διανθισμένες με μια ανεπαίσθητη αύρα παρωδίας, με φόντο τα σκονισμένα, χιονοσκέπαστα και λασπερά τοπία της μεθοριακής υπαίθρου, στα σύνορα με τη Ρωσία. Το Κάλπικο ζύγι αποτελεί ένα από τα πιο αριστοτεχνικά και άρτια μυθιστορήματα της ύστερης περιόδου του Ροτ.

Η έκδοση συνοδεύεται από Επίμετρο με ένα δοκίμιο της ARIEL SION για τις βιβλικές και καβαλιστικές πηγές του συγγραφέα με τον τίτλο «Μια αλληγορία των Μαράνων για τις συναρθρώσεις του κακού με τον Νόμο», σε μετάφραση του Γιάννη Σιδέρη.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑTA ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Στην περιφέρεια του Ζλότογκροντ ζούσε κάποτε ένας επιθεωρητής ονόματι Άνζελμ Άιμπενσυτς. Αποστολή του ήταν να ελέγχει τα μέτρα και σταθμά των εμπόρων ολόκληρης της περιφέρειας. Με αυτό τον τρόπο, το κράτος έδινε στους εμπόρους να καταλάβουν ότι, αν χρειαζόταν, θα κατέφευγε ακόμα και στα όπλα για να τιμωρήσει όσους έκλεβαν στο ζύγι, τηρώντας πιστά εκείνη την εντολή της Αγίας Γραφής που κηρύττει ότι όποιοι ζυγίζουν με κάλπικα ζύγια δεν διαφέρουν διόλου από τους ληστές.

[...] Τις πρώτες ημέρες ο Άιμπενσυτς ένιωθε λες και είχε χάσει ξαφνικά την ακοή του. Ο τόπος μιλούσε με τρομακτικές λέξεις, σε μια γλώσσα πλασμένη από χιόνι, σκοτάδι, παγωνιά και σταλακτίτες – κι ας έλεγε το ημερολόγιο πως ήταν άνοιξη, κι ας είχαν ανθίσει από καιρό οι μενεξέδες στα δάση γύρω από το βοσνιακό φρουραρχείο του Σιπόλγιε.

[...] Αν και ποτέ στη ζωή του δεν είχε συγκεκριμένη εικόνα αυτού που ονομάζουμε αμαρτία, μεμιάς ένιωσε να μαθαίνει τί όψη έχει η αμαρτία. Νά ποιά όψη είχε! Την όψη της φιλενάδας του Γιαντλόφκερ, της τσιγγάνας Ευφημίας Νίκιτς.

[...] Οι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν χωρίς να έχουν μάθει ούτε μια στάλα αλήθειας για τον εαυτό τους. Ίσως τη μάθουν στον άλλο κόσμο. Μερικοί όμως αξιώνονται να καταλάβουν σε αυτήν εδώ τη ζωή ποιοί είναι πραγματικά. Συνήθως το καταλαβαίνουν τελείως απροσδόκητα, και τότε παραλύουν από τον φόβο τους. Σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων ανήκε και ο επιθεωρητής


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

 «Με την οξύνοια του ψυχολόγου και τη γλυκιά μαγευτική αγωνία που δημιουργεί ο παραμυθάς, ο Ροτ αφηγείται την πτώση ενός έντιμου άντρα σε ένα βασίλειο παρανόμων, εμπόρων και λιποτακτών».
HERMANN KESTEN

«Ο Ροτ δεν αποφεύγει μεν το πρόβλημα του κακού αλλά ούτε και το παρουσιάζει ως απόλυτο: Οι κακοί είναι σκοτεινοί αλλά και κωμικοί χαρακτήρες. Με τα χρόνια, τα τέρατα έχουν γίνει πιο ανθρώπινα».       
BEATRICE MUSGRAVE, από την Εισαγωγή

«Ένα επιδέξιο μείγμα φαντασίας και παραμυθιού, γραμμένο με το μελαγχολικό πνεύμα και τη χάρη του Γκόγκολ».          
                                                                                –MIRANDA SEYMOUR, The Times

«Ένα αριστούργημα! Αυτό το πεζογράφημα έχει τόσο έντονο ρυθμό που προσεγγίζει τη συμπυκνωμένη δύναμη της ποίησης».                                                                            
ANGELA HUTH, The Listener


Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Δελτίο τύπου | ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΣΩΜΑΤΟΣ, ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ της Piera Aulagnier 

PIERΑ AULAGNIER

ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΣΩΜΑΤΟΣ
ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ


ΕΙΣΑΓΩΓΗ : ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΤΕΦΑΝΑΤΟΣ
ΕΠΙΜΕΤΡΟ : CATHIE SILVESTRE



ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ & ΠΑΝΟΣ ΑΛΟΥΠΗΣ



Εκδόσεις ΑΓΡΑ/Σειρά «ΡΟΥΣ», Φεβρουάριος 2017
Αριθμός σελίδων : 216, Τιμή : 13,90 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-245-4



Μετά το κείμενο του Pierre Fédida Από πού αρχίζει το ανθρώπινο σώμα; και το κείμενο του Pierre Marty Η αλλεργική σχέση, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Άγρα το τρίτο τετράδιο της ψυχαναλυτικής σειράς «ΡΟΥΣ», με υπεύθυνους τη ΜΑΡΙΛΙΑ ΑΪΖΕΝΣΤΑΪΝ-ΑΒΕΡΩΦ, τον ΠΑΝΟ ΑΛΟΥΠΗ και τον ΓΙΩΡΓΟ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ. Η σειρά περιλαμβάνει, εκτός από τα Τετράδια, δοκίμια ψυχαναλυτών, με κεντρικό άξονα σκέψης τις άρρηκτες σχέσεις ψυχής και σώματος και τη διττή ενορμητική φύση του ανθρώπου.
Κάθε Τετράδιο περιέχει ένα κλασικό κείμενο γύρω από αυτά τα θέματα, μια παρουσίαση-εισαγωγή από έναν γνώστη του προτεινόμενου συγγραφέα  και ένα επίμετρο από έναν προσκεκλημένο συγγραφέα, που εμπνέεται ελεύθερα από το κεντρικό κείμενο.


«Αυτή η σωματική συνιστώσα της μητρικής συγκίνησης μεταδίδεται από σώμα σε σώμα, η επαφή με ένα συγκινημένο σώμα αγγίζει το δικό σας, ένα χέρι που σας αγγίζει χωρίς ευχαρίστηση δεν προκαλεί την ίδια αίσθηση με εκείνη ενός χεριού που νιώθει την ευχαρίστηση να σας αγγίζει». –P.Α.

«Δεν υπάρχει σώμα χωρίς σκιά, περισσότερο από ό,τι υπάρχει ψυχικό σώμα χωρίς αυτή την ιστορία που αποτελεί την ομιλούμενη σκιά του. Σκιά προστατευτική ή απειλητική, ευμενής ή δυσμενής, που προστατεύει με ένα φως υπερβολικά άπλετο ή που αναγγέλλει την καταιγίδα, αλλά, σε κάθε περίπτωση, σκιά απαραίτητη, διότι η απώλειά της θα επέφερε την απώλεια κάθε μορφής ζωής». –P.Α.

Η ΠΙÉΡΑ ΩΛΑΝΙÉ, σημαντική μορφή της γαλλικής ψυχανάλυσης, υπήρξε ακούραστη δασκάλα και συγγραφέας, ευαίσθητη και άτεγκτη στην εκπαίδευση και στη μετάδοση μιας κλινικής εμπειρίας που βασίστηκε στο όσο το δυνατόν πλησιέστερο άκουσμα του ανθρώπινου λόγου. Ενέταξε το λόγο στην ανθρώπινη πορεία, που ξεκινά από την αινιγματική σιωπή του σώματος, διαγράφεται μέσα από την ένταξη σε μια ζωή η οποία αποθέτει τη σφραγίδα της ως προεξόφληση και συνεχίζεται διά μέσου του έργου της συλλογικής κουλτούρας, θεμελιωδώς επηρεασμένου από τα σημάδια του θανάτου και της βίας.

Η δραστήρια και δημιουργική παρουσία της Πιέρα Ωλανιέ και η συνεχής συμμετοχή της στην εξέλιξη της ψυχαναλυτικής θεωρίας και πράξης έχτισαν ένα έργο του οποίου οι πυλώνες στήριξης είναι το σώμα και η ψύχωση. Προς αυτή την κατεύθυνση, οι έννοιες του πρωταρχικού, του εικονογράμματος ή του Εγώ του λόγου επινοούνται και χρησιμοποιούνται, συνοψίζοντας την προσέγγιση μιας ιδιαίτερης ανθρώπινης εμπειρίας. Είτε ψυχωτική είτε απλώς ανθρώπινη, στην πολυπλοκότητα και στη διαχρονικότητά της, η εμπειρία αυτή υπενθυμίζει αδιάλειπτα τις δυσκολίες διάρθρωσης μιας ιδιωτικής σωματικής προ-ιστορίας με την ιστορία της ζωής, όπου ο άλλος και οι άλλοι εντυπώνουν ενεργητικά και ανεξίτηλα τη συνύπαρξή τους σε αυτό που αποκαλούμε ψυχή, αντικείμενο μελέτης της φροϋδικής μεταψυχολογίας.

Ο ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΤΕΦΑΝΑΤΟΣ είναι ψυχίατρος, ψυχαναλυτής, μέλος της γαλλικής ψυχαναλυτικής εταιρείας Quatrième Groupe OPLF, συνιδρυτής του περιοδικού Εκ των υστέρων και μέλος της συντακτικής επιτροπής του ψυχαναλυτικού περιοδικού Topique. Διευθύνει στις εκδόσεις της Εστίας τη σειρά «Ψυχαναλυτικά». Οι πιο πρόσφατες δημοσιεύσεις του είναι το Ψυχανάλυση και εφηβεία. Κλινικά και θεωρητικά ορόσημα (επιμ.), Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 2013, και Κατασκευές της ψυχανάλυσης. Κατασκευή του ψυχαναλυτή : Αναζητώντας μιαν αλήθεια που γιατρεύει, Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 2016.

Η CATHIE SILVESTRE είναι ψυχαναλύτρια, ιδρυτικό μέλος και διδάσκουσα της Société psychanalytique de recherche et de formation (SPRF), πρώην μέλος του IV Groupe, αφού εργάστηκε επί πολλά έτη με την Piera Aulagnier, τον Jean-Paul Valabrega και τη Nathalie Zaltzman.
Δημοσίευσε ποικίλα άρθρα, κυρίως στο περιοδικό Topique, αφιερωμένα στο θήλυ, τη μητρότητα, την ψυχική βία, την ντροπή και το τραύμα.



Σύντομα βιογραφικά των επιστημονικών υπευθύνων της σειράς «ΡΟΥΣ»

Η Μαρίλια Αϊζενστάιν-Αβέρωφ είναι διδάσκουσα ψυχαναλύτρια της Γαλλικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας Παρισιού και της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Γαλλικής Εταιρείας, διευθύντρια του Ινστιτούτου Ψυχανάλυσης και του Ινστιτούτου Ψυχοσωματικής στο Παρίσι, συντακτικό μέλος του Γαλλικού περιοδικού ψυχανάλυσης (Revue française de psychanalyse) και συνιδρύτρια του Περιοδικού ψυχοσωματικής (Revue de psychosomatique). Είναι η εκπρόσωπος για την Ευρώπη της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης. Έχει γράψει πολυάριθμα άρθρα και κείμενα σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά και βιβλία, κυρίως γύρω από την ψυχοσωματική, την υποχονδρία, τον μαζοχισμό και τη μεταβίβαση. Στο βιογραφικό της μπορούμε να προσθέσουμε τις σπουδές φιλοσοφίας, καθώς και το ενδιαφέρον της για τη λογοτεχνία, κυρίως για την ιαπωνική.

Ο Πάνος Αλούπης είναι ψυχίατρος, διδάκτωρ ψυχολογίας του Πανεπιστημίου 7 στο Παρίσι, με διδακτικό έργο στην έδρα Ψυχοπαθολογίας και Ψυχανάλυσης του Πανεπιστημίου 7, μέλος της Γαλλικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας Παρισιού και αντεπιστέλλον μέλος της Ελληνικής Εταιρείας. Συμμετέχει στη σύνταξη του Γαλλικού περιοδικού ψυχανάλυσης καιτου γαλλικούΠεριοδικού ψυχοσωματικής. Έχει γράψει άρθρα και έχει συμμετάσχει με μελέτες του σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά και βιβλία, με θέματαπου αφορούν κυρίως το σώμα, το αντικείμενο και τη μελαγχολία. Έχει μεταφράσει στα ελληνικά Φρόυντ, Ουίννικοτ και Κρίστεβα και έχει συμμετάσχει στη μετάφραση του Λεξιλογίου της ψυχανάλυσης.


Ο Γιώργος Σταθόπουλος είναι ψυχολόγος, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου  7 στο Παρίσι. Έχει γράψει τα βιβλία: Επανεπενδύοντας το σώμα. Η υποχονδριακή λύση απέναντι στον καρκίνο και Ο Φρόυντ, ο Φλης και η παράνοια, στις εκδόσεις Νήσος. Επιμελήθηκε και μετέφρασε στα ελληνικά το βιβλίο του Michel de M’Uzan με τίτλο Στα σύνορα ζωής και θανάτου, στις εκδόσεις Μετά, και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε ελληνικά και γαλλόφωνα περιοδικά ψυχανάλυσης, με βασικόαντικείμενο την υποχονδρία και τη θεραπευτική εργασία με ογκολογικούς ασθενείς.

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Νίκος Κούνδουρος (1926-2017)


Με μεγάλη λύπη μάθαμε ότι σήμερα Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2017 απεβίωσε νωρίς το απόγευμα ο Νίκος Κούνδουρος. Η κηδεία του θα γίνει το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου στις 12 το μεσημέρι στο Α’ νεκροταφείο. Γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 1926 στην Αθήνα, αλλά πολιτογραφήθηκε από τους Κρητικούς γονείς του στην Κρήτη, την οποία λάτρευε μέχρι τέλους.

Το 2016, οι Εκδόσεις Άγρα κυκλοφόρησαν δύο βιβλία του: ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΜΑΙΑ-1991 (από την περίοδο τον γυρισμάτων της ταινίας του «Μπάυρον») και ΜΝΗΜΗ ΑΠΕΙΘΑΡΧΗΤΗ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ (αυτοβιογραφικό κείμενο).
 


Ο Νίκος Κούνδουρος πολιτικά ενταγμένος στην Κατοχή και στον εμφύλιο, πέρασε τρία χρόνια εξόριστος στη Μακρόνησο. Λίγο μετά, άρχισε τη σπουδαία σταδιοδρομία του στον κινηματογράφο.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

Κινηματογράφος
  • Μαγική πόλις (1954)
  • Ο δράκος (1956)
  • Οι παράνομοι (1958)
  • Το ποτάμι (1960)
  • Μικρές Αφροδίτες (1963)
  • Vortex ή Το πρόσωπο της Μέδουσας (1967)
  • Τραγούδια της φωτιάς (1975)
  • «1922» (1978)
  • Μπορντέλο (1984)
  • Μπάυρον: Μπαλλάντα για ένα δαίμονα (1992)
  • Οι φωτογράφοι (1998)
  • Το Πλοίο  (2011)
Τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ
  • Ιφιγένεια εν Ταύροις (1991)
  • Αντιγόνη (1994)
  • Ελληνιστί Κύπρος



Την περίοδο της δικτατορίας βρέθηκε στο Παρίσι. Είχε σπουδάσει Καλές Τέχνες και ζωγράφιζε μέχρι το τέλος της ζωής του. Συνδέθηκε στενά, με αδελφική φιλία, με τον Μάνο Χατζιδάκι. Επίσης, υπήρξε φίλος σπουδαίων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, ποιητών, συγγραφέων, σκηνοθετών.
Ήταν παντρεμένος με τη θεατρολόγο Σωτηρία Ματζίρη. Είχε δύο παιδιά, τον Σήφη και τη Διαλεχτή.

Μας τίμησε πολλαπλώς στην «Άγρα», εμπιστευόμενος τα δύο τελευταία του βιβλία.


 *


Εκδόσεις Άγρα, Δεκέμβριος 2016
Περιστοιχισμένος από τις σκιές εκείνων που αγάπησε και δεν είναι πια μαζί του (και όσων ζουν, διεκδικούν και αγωνίζονται για αξιοπρέπεια), ο Νίκος Κούνδουρος της πολιτικής ανυπακοής, της γενναιοδωρίας, του πνεύματος και των ταλέντων γράφει ιστορία· ένα θησαυρό για να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε το σήμερα.

Ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ καταθέτει τις μνήμες του από την Κατοχή, τα Δεκεμβριανά, την τρίχρονη περιπέτεια στη Μακρόνησο, τη φιλία του με τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Ελύτη, τον Μίκη Θεοδωράκη κι άλλες προσωπικότητες με τις οποίες συνδέθηκε στη ζωή του, για καθεμιά από τις ταινίες που γύρισε –τον Δράκο, τη Μαγική πόλη, τους Παράνομους, τις Μικρές Αφροδίτες, το Μπορντέλο, τον Μπάυρον και τις άλλες. Επίσης, γράφει σε μια ζωηρή αφήγηση για τα χρόνια της εξορίας στο Παρίσι και τις περιπλανήσεις του στην Ευρώπη στα χρόνια της δικτατορίας, για τα αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειάς του, τη μάνα του και τ’ αδέλφια του, και για τον γενέθλιο τόπο, τον Άγιο Νικόλαο στο Λασίθι της Κρήτης.

2014, ΚΡΗΤΗ, ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ. Είμαι άραγε σε κάποιο άγνωστο σημείο ή στο τέλος του ταξιδιού ; Δεν μπορώ να φτιάξω πια δικές μου ιστορίες και καταφεύγω στα εύκολα. Στο παρελθόν, στην τυμβωρυχία, στο ξέθαμα παλιών τάφων, γοητευμένος από το προσδοκώμενο ξάφνιασμα.
Τίποτα δεν με φοβίζει. Η μνήμη, τρυφερή και οικεία, κάνει να σμίξουν όλα σε μια γιορτή, απρόσιτη στους άλλους, στημένη μόνο για μένα.
Μετρώ την ιστορία του τόπου μου και αφήνω στη μέση μια αφήγηση, και πιάνω μια άλλη που θα την αφήσω κι αυτή στη μέση, σαν τα ριζίτικα τραγούδια της Κρήτης – οι τραγουδιστάδες δεν λένε ποτέ τον τελευταίο στίχο γιατί ό,τι τελειώνει έχει πεθάνει.
Είμαι ό,τι έχω ξεχάσει. Άραγε ό,τι ήταν να γίνει έγινε ; Τα πολλά έχουν κιόλας γίνει και τα λίγα με περιμένουν.
Μέσα σε μια μνήμη απειθάρχητη –πώς αλλιώς δηλαδή να είναι οι μνήμες;– έχουν φωλιάσει χρόνια τώρα καμώματα που ο χρόνος επιμένει να τα κρατάει στην άκρη του μυαλού. Θυμάμαι μικρές ιστορίες, τόσο μικρές που τώρα μου φαίνονται σαν παιχνίδια που τα σπρώχνω στην άκρη, γιατί άλλα παιχνίδια πιο σοβαρά ζητάνε χώρο για να επιζήσουν.


 *


Εκδόσεις Άγρα, Φεβρουάριος 2016
Γλυκιά και καλή και ατίθαση και μακρινή καλή μου, καλημέρα. Το χωριό Σαμπρούντογιε βρίσκεται στη Γιάλτα και η Γιάλτα είναι στην Κριμαία και η Κριμαία είναι μέρος της Ουκρανίας.

[...] Η ιδέα της αναπαράστασης μιας γειτονιάς του Μεσολογγίου έχει ξεπε­ραστεί από καιρό, καθώς όλη η ταινία χει πια ξεπεράσει την εξάρτηση της από τόπους και χρόνο και ονόματα και αναζητά και κερδίζει τον δικό της τό­πο και τον δικό της χρόνο και τα δικά της ονόματα. Ο ξένος απέραντος τό­πος που μας κυκλώνει, η ξένη γλώσσα, τα ξένα πρόσωπα, με βοήθησαν να μπω οριστικά σ' αυτό το υπερβατικό κλίμα που από την αρχή αναζήτησα.

ΤΟ 1991 Ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, σκηνοθέτης του Δράκου και πολλών ακόμα σπουδαίων ταινιών, βρίσκεται για πολλούς μήνες στην Κρι­μαία, για τα γυρίσματα της ταινίας ΜΠΑΫΡΟΝ. Στέλνει συστηματικά γράμ­ματα στη νεαρή γυναίκα του Σωτηρία. Γράμματα ερωτικά, μεγάλης τρυ­φερότητας και ομορφιάς, στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής δημιουργίας του στον ξένο τόπο, με τις μεγάλες αγωνίες για το καλλιτεχνικό όραμα και τις προσδοκίες του.

Στο διάστημα αυτό, τον Αύγουστο, γίνεται το πραξικόπημα εναντίον του Γκορμπατσόφ και ακούει τα ελικόπτερα που τον ψάχνουν νύχτα στο δάσος της Κριμαίας. Ανάμεσα στα ντεκόρ της ταινίας γίνεται η ταφή, από τούς κατοίκους του χωριού, ενός δεκαεπτάχρονου κοριτσιού άγνω­στων γονιών που το σκότωσαν εγκληματίες. Στο περιβάλλον της Γιάλτας όπου έζησε ο Τσέχοφ, ο Κούνδουρος αναπολεί τούς Ρώσους συγγραφείς πού διάβασε μικρός - Ντοστογιέφσκι, Τολστόι, Aντρέγιεφ. Σκέφτε­ται τον πρόσφατα χαμένο αδελφό του Ρούσσο και τις απώλειες στενών του φίλων.

Απορώ καμιά φορά πώς μπορώ ακό­μα να συντηρώ με τόσο πάθος το μίσος μου για τα ίδια πράγματα που πρωτομίσησα στα πρώτα εφηβικά μου χρό­νια, παιδί του πόλεμου και της Κατοχής και των στρατοδικείων και της τυφλής βίας, μεγαλωμένος με όνειρα και ορά­ματα και πείσμα ατέλειωτο. Μιλάω για πείσμα και να σου πάλι μπροστά μου ο Ρούσσος, ο πρώτος πεισματάρης, αλύ­γιστος, ασυμβίβαστος με όλους και με όλα, σε πόλεμο με το σύμπαν και με τον εαυτό του, καβγατζής εκεί πού χώ­ραγε κι εκεί που δεν χώραγε, να πα­λεύει μια ζωή με εχθρούς και ανεμόμυλους.

Έξω βρέχει σιγανά και όμορφα, είναι 17 του Σεπτέμβρη, βράδυ, και σ' αγαπώ πολύ και δεν ξέρω τί να την κάνω την αγάπη μου...
Ο « Byron » θέλει να είναι ένα τρα­γούδι, μια ελεγεία για την απελπισία και για το θάνατο, ένα δοξαστικό στην αγωνία του ανθρώπου να τα βγάλει πέρα με τη ζωή του και με τις ζωές των άλλων. Μια ταινία ευφρόσυνη μέσα στη θανατερή με­λαγχολία της κι ακόμα διασκεδαστι­κή, καθώς δείχνει ανθρώπους να παίζουν άλλους ανθρώπους, με δε­ξιοτεχνία και ταλέντο και κέφι και όλα τέλος πάντων τα πανάρχαια καμώματα των μάγων και των πα­πάδων και των θεατρίνων. Είμαι αισιόδοξος και γεμάτος χαρά και περηφάνια για την ταινία που χτίζε­ται εδώ, στερεή σαν τοίχος, τούβλο στο τούβλο, πέτρα στην πέτρα. Σε σκέφτουμαι συνέχεια, όλες τις ώρες πού ή φούρια της δουλειάς μ' αφήνει να σκεφτώ.


Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΤΟ ΑΓΡΥΠΝΟ ΜΑΤΙ του Sheridan Le Fanu


SHERIDAN LE FANU

ΤΟ ΑΓΡΥΠΝΟ ΜΑΤΙ


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΚΟΥΛΙΖΑΚΗ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Φεβρουάριος 2017
Αριθμός σελίδων : 128,  Τιμή : 10,90  Ευρώ
ISBN: 978-960-505-254-6




Ο ΣΕΡΙΝΤΑΝ ΛΕ ΦΑΝΥ είχε πολλούς θαυμαστές – ανάμεσά τους και αρκετούς επιφανείς ομοτέχνους του. Ο M. R. James ισχυριζόταν ότι « κατορθώνει να εμπνέει τον μυστηριώδη τρόμο καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον συγγραφέα », ενώ ο Henry James διατεινόταν ότι οι ιστορίες του ήταν « το ιδανικό ανάγνωσμα για μεταμεσονύχτιες ώρες σ’ ένα σπίτι στην εξοχή » – διατυπώσεις που ιχνογραφούν απλώς το περίγραμμα μιας απαράμιλλης αφηγηματικής και εικονοπλαστικής ικανότητας στην υπηρεσία μιας προσωπικής ποιητικής του τρόμου, που στηρίζεται στην υποβλητικότητα και πάλλεται από έναν γνήσιο όσο και παράδοξο λυρισμό με μεταφυσικές προεκτάσεις.
Το Άγρυπνο μάτι είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές ιστορίες του Λε Φανύ και από τις πλέον αριστοτεχνικές όσον αφορά την κλιμάκωση της υφέρπουσας απειλής και τη συντριπτική επικράτησή της έναντι της λογικής και τελικά της ζωής του ήρωα. Ο Μπάρτον, άνδρας ορθολογιστής, με περιπέτειες και εμπειρίες, αποφασίζει στο Δουβλίνο να προσχωρήσει στο ρεύμα μιας κοινωνικά αποδεκτής κανονικότητας – να κατασταλάξει, να συνάψει γάμο με μια νεαρή κυρία, να ενσωματωθεί. Τα σχέδιά του ανατρέπονται όταν ένα βράδυ ακούει βήματα να τον ακολουθούν – βήματα που δεν τον εγκαταλείπουν έκτοτε και που φαίνεται να ανήκουν σ’ έναν (πραγματικό ή φανταστικό; ) διώκτη, αποφασισμένο να τον κυνηγήσει μέχρι τέλους και να γίνει η νέμεσή του για ένα σφάλμα που διαπράχθηκε στο παρελθόν και παραμένει έως τη λύση του δράματος ανεξιχνίαστο.
Όμως, ακόμα και όταν ο συγγραφέας παραχωρεί μια ενδεχόμενη ερμηνεία, λίγα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους και ποτέ δεν καθησυχαζόμαστε στ’ αλήθεια : κάτι ελλοχεύει εκεί έξω και πιθανότατα δεν μας είναι ανοίκειο, ξένο. Βρισκόμαστε σίγουρα κάτω απ’ τον αστερισμό της αμφισημίας.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο JOSEPH SHERIDAN LE FANU (1814-1873) θεωρείται από πολλούς κριτικούς ως ο σπουδαιότερος συγγραφέας αγγλικών ιστοριών φαντασμάτων. Στις ιστορίες αυτές, προϊόν της παρακμάζουσας αγγλοϊρλανδικής κουλτούρας κατά τις αρχές και τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, ο Λε Φανύ συνοψίζει καλύτερα από οποιονδήποτε από τους συγχρόνους του τους φόβους και τους τρόμους που μπορεί να στοιχειώνουν το ευαίσθητο άτομο.
Οι λόγοι για την υπεροχή του είναι πολλοί. Υπήρξε ικανότατος τεχνίτης του λόγου, και το έργο του έχουν θαυμάσει πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους κριτικοί και συγγραφείς, όπως ο V. S. Pritchett και ο H. P. Lovecraft. Με κανέναν απ’ όσους επηρέασε με τη δουλειά του –τον M. R. James (στις δικές του ιστορίες φαντασμάτων), τον Bram Stoker (στον Δράκουλα), ακόμη και τη Charlotte Brontë (στην Τζαίην Έυρ)–, δεν μοιράστηκε τόσο αποτελεσματικά μια τέτοιου τύπου συνενοχή και εκλεκτική συγγένεια όπως με τον Henry James, ιδιαίτερα όταν φτάνει στην καρδιά του απαστράπτοντος σκότους που είναι Το στρίψιμο της βίδας. Και παρόλο που έζησε και δημιούργησε στη βικτωριανή εποχή, τα έργα του ήταν από πολλές απόψεις μη βικτωριανά : οι ιδέες του κοιτάζουν πίσω, στη μεγάλη παράδοση των υπερφυσικών διηγήσεων του Ρομαντισμού, αλλά και μπροστά, στη σύγχρονη εποχή.
Ζούσε σαν ερημίτης, ιδίως μετά το θάνατο της γυναίκας του, εμπνεόταν από τους εφιάλτες που έβλεπε, έγραφε από το σούρουπο ώς την αυγή και εξαιτίας του νυχτερινού τρόπου ζωής του απέκτησε το προσωνύμιο « ο Αόρατος Πρίγκιπας ».

ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
Τελωνείο, Δουβλίνο, 19ος αι.
Classic Image / Alamy Stock Photo


Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Δελτίο τύπου | Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ / DICHTERLIEBE του Heinrich Heine


HEINRICH HEINE

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ
DICHTERLIEBE

ΕΙΚΟΣΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΤΟΥ
ROBERT SCHUMANN


ΠΡΟΛΟΓΟΣ – ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ

ΔΙΓΛΩΣΣΗ ΕΚΔΟΣΗ



Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Φεβρουάριος 2017
Αριθμός σελίδων : 64 , Τιμή : 8,00 Ευρώ
ISBN 978-960-505-272-0


Οι Εκδόσεις Άγρα, με αφορμή τις δύο συναυλίες στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών με τον κύκλο τραγουδιών του Χάινε σε μουσική του Ρόμπερτ Σούμαν, εκδίδουν το πρωτότυπο κείμενο και τη μετάφραση του κύκλου Ο έρωτας του ποιητή από τον Διονύση Καψάλη. Η πρώτη συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017 με τα τραγούδια στη μουσική του Σούμαν και τη μετάφραση Καψάλη. Η δεύτερη συναυλία οργανώνεται στις 24 Φεβρουαρίου 2017, όπου τα ποιήματα του Χάινε, στη μετάφραση πάλι του Δ. Καψάλη, θα παιχτούν μελοποιημένα από τους συνθέτες Δημήτρη Παπαδημητρίου, Νίκο Ξυδάκη, Τάσο Ρωσόπουλο, και Κώστα Μάκρα.
Το πείραμα αυτό πρωτοέγινε την προηγούμενη χρονιά με τον κύκλο τραγουδιών Το χειμωνιάτικο ταξίδι / Die Winterreise, με τα ποιήματα του Βίλχελμ Μύλλερ σε μουσική του Σούμπερτ και την αντίστοιχη μελοποίηση σε δεύτερη φάση από τους Έλληνες συνθέτες. Το χειμωνιάτικο ταξίδι κυκλοφόρησε πέρυσι από τις Εκδόσεις Άγρα σε δίγλωσση έκδοση με την εισαγωγή και μετάφραση του Διονύση Καψάλη και πίνακες του Κάσπαρ Ντάβιντ Φρήντριχ.


Το 1828, ο δεκαοκτάχρονος τότε Σούμαν γνωρίζει τον Χάινε στο Μόναχο. Η συνάντηση τον εντυπωσιάζει και σημειώνει : « Ένα πικρά ειρωνικό χαμόγελο έπαιζε στα χείλη του, ήταν όμως ένα αγέρωχο χαμόγελο, ένα χαμόγελο ανωτερότητας απέναντι στα ανούσια πράγματα της ζωής και περιφρόνησης για τους μικροπρεπείς ανθρώπους ». [...]
Η ειρωνεία είναι το έδαφος αυτής της αναπόφευκτης συνειδητοποίησης, είναι η βαρύτητα της ποίησης : ό,τι την κρατάει στο χώμα αλλά της δίνει και τη σωματικότητά της, ό,τι την προσγειώνει αλλά και τη μεγαλύνει στα δύσκολα πετάγματά της. [...]

Η συνολική μεταξίωση του τραγουδιού, του Lied, και η ανάδειξή του από υποδεέστερο σε αυτόνομο και υψηλό είδος τέχνης, στο οποίο η ποίηση και η μουσική επιτελούν μιαν ανέφικτη επιστροφή στην αρχετυπική τους ενότητα, έχει ως πρωτεργάτη ασφαλώς τον Σούμπερτ, κυρίως με το Χειμωνιάτικο ταξίδι / Die Winterreise του Wilhelm Müller (εισαγωγή-μετάφραση Διονύση Καψάλη, επίμετρο Dietrich Fischer-Dieskau Εκδόσεις Άγρα, 2015). Με τον Σούμαν του Έρωτα του ποιητή / Dichterliebe, η μετάβαση προς αυτό το νέο είδος τέχνης είναι πια οριστική και καταλυτική τόσο για την ποίηση όσο και για τη μουσική, αφού με τη μεσολάβηση του Χάινε υποδεικνύεται ως μόνιμη στο εξής συνοδός της λυρικής έκφρασης η ειρωνεία. Γι’ αυτό και η πολυπόθητη καταλλαγή στον ανήσυχο « έρωτα του ποιητή » έρχεται χωρίς λόγια, με τον πιανιστικό επίλογο του τελευταίου τραγουδιού, « Die alten, bösen Lieder», που αφήνει τις ειρωνικές αντιθέσεις του κύκλου μετέωρες στη μελαγχολική αμφιθυμία του τέλους. [...] – Δ.Κ.


Το ρόδο, το κρίνο, η τρυγόνα, ο ήλιος
αγάπες μου ήταν, παράδεισου αύρα,
μα τώρα αγάπη είναι μόνο για μένα
το λίγο, το φίνο, το αγνό και το ένα·
εκείνη, αγάπης ανάβρα,
και ρόδο και κρίνο, τρυγόνα και ήλιος.
Ναι, είναι παλιά ιστορία
μα πάντα νέα εδώ,
και όποιου του συμβαίνει
του σπάει η καρδιά στα δυο.
Μια λέξη μου δίνεις κρυφή,
κλαδί από κυπαρίσσι.
Ξυπνώ, το κλαδί έχει χαθεί,
τη λέξη έχω λησμονήσει.

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΛΕΡΟΣ - ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ του Θ. Μεγαλοοικονόμου


ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

ΛΕΡΟΣ

ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ
ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ





Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2016
Αριθμός σελίδων : 312 – Φωτογραφικό ένθετο 40 σελίδων
Τιμή : 18,90  Ευρώ
ISBN: 978-960-505-237-9



ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στην «εμπειρία της Λέρου», στο πώς αυτό που στην ψυχιατρική ονομάστηκε «Λέρος» κατασκευάστηκε και πώς έγινε δυνατός ο ριζικός μετασχηματισμός του, είναι πιθανώς, πέρα από μια αναδρομή στο παρελθόν της ιδρυματικής ψυχιατρικής, εξαιρετικά χρήσιμη για την κατανόηση και το ξεπέρασμα του «ύστατου σήμερα» που βιώνει ο χώρος της ψυχικής υγείας.
Για πολλούς η Λέρος, όταν προέκυψε ως «διεθνές σκάνδαλο» και «εθνική ντροπή», ταυτιζόταν με το αδύνατo της αλλαγής.
Ωστόσο, όπως αποδείχτηκε, το δυνατό, αυτό που κάθε φορά μπορεί να γίνει, δεν είναι μια υποκειμενική επινόηση του μυαλού μας, αλλά υπάρχει μέσα στο πραγματικό ως η αντίφαση που το ωθεί στο ξεπέρασμά του μέσα από την υποκειμενική μας παρέμβαση.
Αυτή η «επιστροφή» μπορεί να βοηθήσει να δούμε ξανά την αποϊδρυματοποίηση όχι ως απλό εξωραϊσμό του κυρίαρχου ψυχιατρικού παραδείγματος αλλά ως μια ριζικά εναλλακτική «κουλτούρα και πράξη», της οποίας βασικό υποκείμενο, από κοινού με τον λειτουργό ψυχικής υγείας και την ευρύτερη κοινωνία, πρέπει διαρκώς να αναδύεται η ανθρώπινη ύπαρξη που πάσχει.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΟΙΚΟΝΟΜΟΥ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Σπούδασε ιατρική στο ΕΚΠΑ και ως ψυχίατρος, από το 1982, ήρθε σε επαφή με το κίνημα της εναλλακτικής ψυχιατρικής, εμπνευσμένο από τον Ιταλό Franco Basaglia. Εργάστηκε διαδοχικά σε τρία ψυχιατρεία: στο Δρομοκαΐτειο (1986- 1990), στο Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου (1990-1999) και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής (1999-2014), παίρνοντας πρωτοβουλίες για μεθόδους και προγράμματα ριζικής αποδόμησης και ξεπεράσματος των ιδρυματικών πρακτικών στην κατεύθυνση της αποϊδρυματοποίησης. Ανέπτυξε συνεχή και συστηματική δραστηριότητα για την ανάπτυξη ενός εναλλακτικού κινήματος στην ψυχική υγεία, από κοινού με άτομα με ψυχιατρική εμπειρία, οικογένειες, λειτουργούς ψυχικής υγείας και κοινωνικά κινήματα. Έχει δημοσιεύσει πολλά επιστημονικά άρθρα σε περιοδικά και συλλογικές εκδόσεις.

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Δελτίο τύπου | ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ της Χριστίνας Νάκου


ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΑΚΟΥ

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

με διάφορους τρόπους


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2016
Αριθμός σελίδων : 192,  Τιμή : 18,90  Ευρώ
ISBN: 978-960-505-268-3






Μια πρωτότυπη και δημιουργική μέθοδος για να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τα παιδιά τις ιστορίες και τον κόσμο της Τέχνης.
Προϊστορικές σπηλαιογραφίες, αιγυπτιακά ανάγλυφα, ερυθρόμορφα αγγεία, η Στήλη του Τραϊανού, βυζαντινά ψηφιδωτά, βιτρό, το ινδικό έπος της Μαχαμπχάρατα, ο πήλινος στρατός του Κιν Σι Χουάνγκ Τι, αλλά και το πέρασμα από τα μεσαιωνικά χειρόγραφα στην εφεύρεση της τυπογραφίας και τη μετάδοση της γνώσης σε περισσότερους ανθρώπους. Μια διαδρομή στο χρόνο και τις δημιουργίες της τέχνης γεμάτη χρώματα, σχήματα, ιδέες και υλικά.

Το βιβλίο αυτό συγκεντρώνει και παρουσιάζει τα εργαστήρια που οργανώθηκαν τη χρονιά 2010-2011. Στο πρόγραμμα συμμετείχαν παιδιά 5-10 χρονών.
Τα έργα των παιδιών που παρουσιάζονται στο βιβλίο έχουν παρουσιαστεί στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων "Πάρκο Ελευθερίας", στο «Αθανασάκειο» Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου και στην Δημοτική Πινακοθήκη του Δήμου Κέρκυρας ενώ κάποια έργα εκτέθηκαν επίσης το 2011 στην Διπλάρειο Σχολή στα πλαίσια της 3ης Biennale της Αθήνας.

Ένα έργο τέχνης πριν φτιαχτεί υπάρχει στη φαντασία του καλλιτέχνη.
Ύστερα, υπάρχει σαν εικόνα στη φαντασία του θεατή.
Όποιος το επιθυμεί μπορεί να αφιερώσει χρόνο στο να κοιτάξει τα
έργα της τέχνης, να αναρωτηθεί για το νόημά τους και
να πειραματιστεί με τα υλικά και τις τεχνικές τους.
Κάθε καλλιτέχνης μιλάει μέσα από το έργο του, με τον δικό του τρόπο.
Μερικές φορές αναζητεί το διάλογο και άλλες φορές αρκείται
στην απόλαυση της δημιουργίας. [ ... ]
Χ. Ν.










ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΧΕΙΑ

Η Χριστίνα Νάκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών  της Αθήνας (1990-1996). Έχει  παρουσιάσει την δουλειά της σε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 2000 εκπροσώπησε την Ελλάδα ως ζωγράφος στο 18ο ετήσιο Μεσογειακό Πολιτιστικό Φεστιβάλ της Περιφέρειας της Νότιας Γαλλίας Les Rencontres Méditerranéennes , ενώ το 2013 παρουσίασε το έργο της Fear,στο CCCBστην Βαρκελώνη, προσκεκλημένη στο Art and Crisis Residency του Tramod. Το 2014 παρουσίασε το έργο της «Θάλασσα» στο Παγκόσμιο Συνέδριο Σύγχρονου Ψηφιδωτού, στο Αrchitekturzentrum Wien στη Βιέννη.

Από το 2010 έχει οργανώσει εικαστικά προγράμματα για παιδιά, στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το Μουσείο Μπενάκη, το Μουσείο Μπουζιάνη, την πρεσβεία της Νορβηγίας στην Αθήνα, την Σχολή Χιλλ και άλλους φορείς.  http://www.christinanakou.gr/